Dr Jacek Karmowski

Prezes Zarządu

Archeolog związany z Instytutem Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Łączy tradycyjny warsztat badawczy z metodami cyfrowymi, badając wczesne struktury osadnicze oraz krajobraz kulturowy.

Doktorat obronił w 2021 r. na UJ, analizując procesy urbanizacyjne w Egipcie i południowym Lewancie w IV tys. p.n.e. na podstawie architektury. Ukończył program „Society – Environment – Technologies” na UJ oraz studia podyplomowe z zakresu GIS na AGH w Krakowie.

W badaniach skupia się na początkach urbanizacji Bliskiego Wschodu i wczesnej epoce brązu oraz implementacji technologii cyfrowych w terenie. Specjalizuje się w systemach informacji geograficznej, fotogrametrii i modelowaniu 3D, wykorzystywanym do rekonstrukcji architektury, krajobrazu oraz symulacji przestrzennych.

Doświadczenie terenowe zdobywał w ekspedycjach w Polsce, Egipcie, Jordanii, Izraelu, Niemczech, Bułgarii i Ukrainie. Jest autorem ponad 30 publikacji naukowych, współredaktorem czasopisma Studies in Ancient Art and Civilization (SAAC) oraz członkiem Komisji Archeologii Krajów Śródziemnomorskich PAU. Uczestniczy w Projekcie Flagowym Mare Nostrum Lab (Komitet Sterujący, Zespół ds. Teledetekcji). Posiada również wieloletnie doświadczenie jako nauczyciel akademicki i instruktor na licznych letnich szkołach z zakresu archeologii oraz bioarcheologii, aktywnie angażując się w kształcenie studentów w obszarze nowoczesnych metod dokumentacji terenowej.

Adrianna Niźnik-Karmowska

Wiceprezes Zarządu

Jest archeologiem i religioznawcą, absolwentką archeologii oraz religioznawstwa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Ukończyła również studia podyplomowe z zakresu antropologii sądowej na Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obecnie realizuje doktorat z archeologii na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w swoich badaniach doktorskich koncentruje się na praktykach funeralnych w południowym Lewancie w późnej epoce brązu i wczesnej epoce żelaza.

Bierze także udział w projekcie badawczym Polskiej Akademii Nauk, poświęconym bioarcheologicznym i chronologicznym aspektom cmentarzyska w Domasławiu, w ramach którego odpowiada za analizę osteologiczną ciałopalnych szczątków ludzkich. Jej doświadczenie zawodowe obejmuje archeologiczne badania terenowe na stanowiskach z różnych okresów w Polsce, Egipcie i Izraelu. Uczestniczyła również jako wolontariuszka w badaniach wykopaliskowych prowadzonych przez Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau w Oświęcimiu.

Jej zainteresowania badawcze skupiają się wokół archeologii funeralnej, praktyk rytualnych i religijnych oraz wierzeń dotyczących śmierci, pochówku i życia pozagrobowego, ze szczególnym uwzględnieniem starożytnego Bliskiego Wschodu. Interesuje się również wczesnochrześcijańskimi tradycjami oraz koptyjską kulturą religijną. Jej interdyscyplinarne wykształcenie łączące archeologię, religioznawstwo i antropologię sądową pozwala jej na ujmowanie szczątków ludzkich oraz kontekstów grobowych zarówno z perspektywy bioarcheologicznej, jak i kulturowej.

Dr Katarzyna Ślusarska

Członek Zarządu

Bioarcheolog związany z Katedrą Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego. W swoich badaniach łączy perspektywę archeologiczną i osteologiczną, koncentrując się na badaniu dawnych społeczności, relacji człowiek–środowisko, zdrowia oraz indywidualnych doświadczeń życiowych.

Pracę doktorską poświęciła obrzędowości pogrzebowej społeczności epoki brązu stepów nadczarnomorskich. Prowadziła również badania wykopaliskowe na Ukrainie, które stanowią ważną część jej doświadczenia badawczego związanego z archeologią epoki brązu.

Kieruje interdyscyplinarnymi badaniami późnośredniowiecznego cmentarzyska w Żelewie na Pomorzu Zachodnim. Projekt łączy dane archeologiczne, bioarcheologiczne, historyczne i przyrodnicze w celu rekonstrukcji życia społeczności wiejskiej funkcjonującej w krajobrazie przekształcanym przez rozwój dóbr cysterskich. Jest również bioarcheologiem w Zespole Badań nad Nowożytną Kulturą Funeralną Uniwersytetu Szczecińskiego, w ramach którego uczestniczy w badaniach nowożytnych krypt grobowych i szczątków ludzkich pochodzących z kontekstów funeralnych Pomorza Zachodniego.

Jej zainteresowania badawcze obejmują archeologię epoki brązu, relacje między człowiekiem a środowiskiem oraz bioarcheologię dzieci i dzieciństwa. Szczególnie interesuje się osteologią rozwojową oraz rekonstrukcją zdrowia, wzrastania i doświadczeń życiowych dzieci na podstawie szczątków kostnych. W szerszej perspektywie jej badania bioarcheologiczne dotyczą zdrowia i choroby, niepełnosprawności, opieki oraz wpływu warunków społecznych i środowiskowych na życie jednostek w przeszłości. Jest również redaktorem w czasopiśmie Open Archaeology oraz uczestniczy w międzynarodowej współpracy naukowej i kształceniu studentów w ramach archeologicznych badań terenowych.

Dr Michał Adamczyk

Członek Zarządu

Jest absolwentem kierunków Historia (2010) oraz Archeologia (2013) na Uniwersytecie Szczecińskim. Pracę doktorską pt. „Paleolit i mezolit na wyspach Zatoki Pomorskiej” (2016) napisał i obronił pod kierunkiem prof. Jacka Kabacińskiego w Instytucie Archeologii i Etnologii Polskiej Akademii Nauk.

Od 2018 r. pracuje w Muzeum Narodowym w Szczecinie. Jako kustosz jest opiekunem kolekcji zabytków z paleolitu i mezolitu. Od 2024 roku zatrudniony jako adiunkt w Katedrze Archeologii Uniwersytetu Szczecińskiego. Prowadzi zajęcia m.in. z Archeologii paleolitu i mezolitu oraz Archeologii środowiska. W latach 2014–18 jako pracownik kontraktowy był zatrudniony przez Kulturhistorisk museum Universitet i Oslo (KHM UiO), w latach 2016–17 pracował także dla Norges teknisk-naturvitenskapelige universitet w Trondheim (NTNU).

W latach 2012–14 brał udział w Nordic Graduate School in Archaeology, w ramach której uczestniczył w warsztatach i szkoleniach organizowanych m.in. we Francji, Norwegii, Szwecji, Estonii, Łotwie i Polsce.

Jego badania koncentrują się na paleolicie i mezolicie w Europie Północnej, archeologii środowiska, archeologii eksperymentalnej i technologii krzemieniarstwa. Jego doświadczenie zawodowe obejmuje prace terenowe w Polsce i w Norwegii oraz w Hiszpanii, na zróżnicowanych stanowiskach od torfowisk po jaskinie. Od 2023 jest członkiem zespołu prowadzącego badania terenowe w Żelewie, gdzie odpowiada za materiały krzemienne i analizy osadnictwa z paleolitu i mezolitu na stanowisku i w jego okolicy.